Bij Waterland is het feest. Het 1e team is al kampioen van de 1e klasse en promoveert komend seizoen naar de Ere-klasse. Het tweede team maakte afgelopen zaterdag kans om kampioen te worden in de 4e klasse. Uiteraard een feestje waardig, dus werden DIOK Heroes gevraagd om voor de verandering de voorwedstrijd voor het tweede te spelen tegen Waterland 1. De kick-off was daarom om 13:00 in plaats van 14:30 bij Waterland.

Voor sommige van de DIOK Heroes leverde dit wat problemen op, zeker in combinatie met de verjaardag van Wouter op de zaterdag avond/nacht/ochtend. De collectiviteit en duur van de voorbereidingen waren dan ook aanzienlijk minder dan op andere zondagen. Echter waren de Heroes gebrand om het goed te doen tegen de kampioenen van onze klasse. Bij de laatste teamrun voor de wedstrijd viel alles dan ook op zijn plek. Niet vreemd met de terugkomst van E & A Barnas, B. Leupen en C. Visser die er verdacht hard tegenaan gingen.
Bovenop de vreugde van de terugkomst van deze Heroes, was er vooraf nog een zeer positief punt: Mr Mallon had zijn schoenen uit de kast getrokken en zijn fluit weer opgepoetst en kwam de wedstrijd leiden. Een terugkeer van Nederlands beste scheidsrechter (sorry Bert).

Waterland begon zelfverzekerd aan de wedstrijd. De verdediging stond, ballen werden bij tackles uit DIOK handen gestolen en aanvallend waren er voldoende opties. Voor Waterland ‘Business as usual’ dit seizoen. De Heroes hadden hier andere ideeën over.
Nadruk op het plaatsen van de bal en de ruck situatie leverde direct meer balbezit op. Hoewel Waterland goed bleef rugbyen, deden de heroes er niet veel voor onder. In het foutloze spel van Waterland kwamen barsten. Voorwaartse pasjes, knock-ons, missed tackles en zelf overtredingen om de Heroes tegen te houden kwamen steeds meer voor.
Bij rust stonden de kampioenen nog met 12-3 voor, maar de Heroes waren nog steeds zeer goed aan het rugbyen.
In de tweede helft trok DIOK het initiatief naar zich toe. Het balbezit kwam nu duidelijk in het voordeel van DIOK en binnen 10 minuten werd er veelvuldig op de achterlijn van Waterland gespeeld. Merlijn werd er uit gewisseld voor Jaap, de leerling voor de meester. Jaap werd gewisseld voor Romain en Koen kwam zijn kater af reageren op de plek van Jermain. Jaap nam de leiding op zich in de voorwaartsen en daarmee werd en nog intensiever gespeeld.
Toen werd het stil bij Waterland. Naast het veld was de stilte indrukwekkend. Er kwam geen kick meer uit de coaching staff en de reserve bank van de kampioenen. ‘Wij zijn toch kampioen? DIOK staat toch ergens onderin?’. Een van de ervaren spelers van Waterland moest aan de noodrem trekken. Deze hing ergens om de nek van Jim en verdiende dus geel.  Mr. Mallon liet dit ook niet na.
Ondanks de vele druk die DIOK uitoefende, viel er geen try. Ongeveer 10 minuten voor tijd lukte het Waterland toch onder de druk van DIOK uit te komen en wist te scoren. Even leek de wedstrijd volledig in handen van Waterland te komen. Carry moest dit maal aan de noodrem trekken, door het wegtikken van een bal, om een score van Waterland te verhinderen en moest er ook af met geel. Alex had een dodelijke tackle gemaakt op drie man van waterland (ze speelden compact) en moest dit bekopen met een beschadigd AC gewricht. Aangezien er geen wissels meer waren, moesten de Heroes met 13 man de laatste wedstrijd minuten door komen.
Waterland glimlachte, de Heroes ontblote hun tanden. Druk van de Heroes leidde tot een penalty voor DIOK, diep in de helft van Waterland. Palen? NO WAY! Line out!
Wat de hele wedstrijd nog niet lukte met 15 man, lukte wel met 13. Line out, drive, TRY!
Fluitsignaal, afgelopen. Einduitslag 27-8 en zeer tevreden DIOK Heroes.

Uiteraard zijn er ook foto's van Els Barnas