Mannen vast een excuus vooraf met betrekking tot de volgorde en juiste benaming van tryscorers.

 

Zondag was het moment waar een twaalftal Amigo's al langere tijd naar uitkeken, het moment voor een sportieve revanche op URC. Het team voor de dag zag er goed uit en aangevuld met een paar colts hadden we ook de benodigde reserves paraat staan. Vanaf de kick off zetten de Amigo's druk op URC. Zowel de voorwaartsen als de backs bezorgden de verdediging van Utrecht overuren. Na zo'n 10 minuten begon de Utrechtse muur de eerste scheuren te vertonen en wist Joost vanuit de scrum de achterlijn te bereiken, 5-0 (en 11-12). Niet veel later wist Utrecht toch ook een gaatje te vinden en wisten zijn te scoren, 5-7. Dat zette de Amigo's direct op scherp en het tempo werd opgevoerd. Niet veel later werd er gescoord uit een mooie aanval van de backs, Dave speelde een uitstekende wedstrijd op de fly-half en wist de backs regelmatig te lanceren. Dit keer wist Graham door te breken en zette de Amigo's weer op voorsprong, 10-7. Nog voor de rust werd de score door Gijs op 15-7 gezet.

 

Na de rust werden verse krachten ingebracht die het team nog verder versterkten. Het tempo bleef onverminderd hoog en de Amigo's wisten steeds meer gaten te creeeren. Amper 10 minuten op stoom in de tweede helft bewees Neher dat hij ook een uitstekend voetballer had kunnen zijn en met een dribbel aan de voet vanaf zo ongeveer halverwege wist hij een mooi vijfpunter te scoren, 22-7. Nu leek Utrecht gebroken. Een in alle facetten perfect uitgevoerde line-out met drive waarbij Joost zo aardig was Ramos met bal naar de try-line te dirigeren, scoorde Ramos zijn 13e van het seizoen, 27-7 (en 11-13). Victor liep nog tegen een gele kaart aan door voor de ogen van de goede leidende Ab Huisman, een wat onhandige handeling te verrichten. Van de man minder situatie kon Utrecht niet profiteren en het werd zowaar een feestje voor de Amigo's waarbij er nog vier fabuleuze tries gescoord werden. Zo sneed colt Stefan Noort als een mes door de boter en ronde een run vanuit de eigen 22 af met een try, 32-7. Een run van Ramos werd tijdig afgebroken maar de in support lopende Schumi wist netjes af te ronden, 37-7. Een volgende mooie run Schumi strandde net voor de lijn maar dit keer was Ramos er bij (volgens mij was hij op de helft van de tegenstander blijven wachten :), 42-7 (en 11-14). Voor dat er nog een laatste try met een heerlijke run van Kaj werd bijgetekend, deelde Jean nog even z'n beroemde 'reste ici!'-tackle uit...oh wat was die weer lekker! Eindstand 47-7, een goede wedstrijd en sportieve revanche geslaagd.

 

Dank aan Andre Ros voor het fotoverslag:

 

Op naar volgend weekend, de laatste voor het kerstreces, WRCH/Te Werve uit.