Zondag 12 september was een historische dag voor DIOK 3. De eerste verliespot sinds de revival van DIOK 3 in 2009. Het, door blessures en vakanties op vele plaatsen veranderde, team kon flink aan de bak tegen de mannen van de Bulldogs. Vooral het pack had het zwaar tegen de grote voorwaartsen van de Bulldogs. DIOK herpakte zich in de tweede helft mede door de inbreng van good old Fred Moerland, maar kon niet tot scoren komen in een verder sportieve wedstrijd.

We hebben aan deze wedstrijd weer een paar lelijke blessures overgehouden, waarvan die van Matthijs, met een gebroken sleutelbeen in de eerste minuut, de meest vervelende was. Verder een oor met 3 hechtingen en een gebroken teen. Nog iets positiefs uit deze 50-0? Jazeker, de mannen die vanuit de Colts voor het eerst met de senioren meespeelde hebben zich kranig geweerd en lieten zien over veel potentie te beschikken. Ook Big Jaap heeft het goed gedaan in zijn eerste wedstrijd ondanks een flinke tik op de neus en een gebroken teen! Verder Kay van der Vlist man of the match en zijn vader hoeft niet meer naar de chiropractor na een heilzame dubbele tackle. Zoals ze in een voormalige kolonie wel zeggen: Rugby is nie vir sissie nie!

Nog een speciale vermelding voor de referee De heer Luteijn van 't Gooi, meer van dit soort mannen, een verademing. Heeft de wedstrijd strak en met de nodige humor geleidt, perfect!